اپیزود نود و دو

مهمان این قسمت برنامه آقای حسین دهباشی بود. بسیار شخصیت متین، فهمیده، مودب و باکلاسی داشتند. این رو در دیدگاه نخست رویارویی باهاشون می‌شد متوجه شد. نمی‌دونم واقعاً شایسته‌ی این صفات هستند یا نه، ولی حس اولیه‌ی من بهشون این بود.

سروش صحت در قسمت قبلی گفت که این قسمت رو قراره با پنج تا روپایی شروع کنه. پس چی شد؟😒🗿

اگه بخواهیم تعریفی نه چندان دور از تاریخ داشته باشیم، شاید بتونیم بگیم: تاریخ کمی تخیله به همراه مقداری دروغ. تاریخ روایت پیشینیان هست. البته از اونجایی که ما ابزاری برای اندازه‌گیری و راستی‌آزمایی نداریم، نمی‌تونیم بفهمیم در تاریخ چی درست بوده و چی غلط. حتی این موضوع که افراد زیادی یک چیز رو نقل کرده باشند، به این معنی نیست که اون روایت حتماً درسته.

برای اینکه به اطمینان بیشتری از درستی مطالب تاریخی برسیم بهتره به منابع دست اول‌تر مراجعه کنیم. ولی حتی اونم به دلیل جهت‌گیری فکری و سیاسی کسی که نوشتتش ممکنه درست نباشه. پس ما همیشه در مِه باقی می‌مونیم و فقط می‌تونیم به حدود وقایع تاریخی پی ببریم. بنابراین باید با نگاه بی‌اعتمادی تاریخ رو بخونیم.

آقای دهباشی در مورد تاریخ شفاهی صحبت کردند. تاریخ شفاهی درواقع روایت‌هایی از آدمایی هست که توی اون برهه‌ی زمانی بودند یا کاری انجام دادند. مصاحبه کردن با این آدما هم خیلی دشواره. خیلیاشون حاضر به صحبت کردن درباره‌ی اون وقایع نمی‌شن. تاریخ‌نگار هی باید بره، بیاد، باهاشون هم‌صحبت بشه، هم‌سفره بشه، اعتمادشونو جلب کنه تا حرف بزنند🗿یک روش دیگه هم وجود داره که اگه دوست داشتید خودتون ببینید :))))) به نظرم روش خیلی جالبی نیست. ولی قطعاً تأثیرگذاره.

پیشنهاد آقای دهباشی برای شروع تاریخ خوندن در ابتدا رمان‌های تاریخی مثل چیزهایی که آقای ذبیح‌الله منصوری ترجمه کردند، بود. سپس خاطرات اشخاص و بعد متون تاریخی دیگه.

همون‌طور که می‌دونید، تاریخ تکرار می‌شه. اگر ذره‌ای از تاریخ عبرت بگیریم، کمترین فایده‌اش اینه که دیگه غافلگیر نمی‌شیم.

🌲 کتاب‌هایی که ازشون اسم برده شد: ژوزف بالسامو الکساندر دوما، یادداشت‌های عَلَم، حکمت و سیاست حسین دهباشی، فرماندهی و نافرمانی حسین دهباشی، آیندگان و روندگان حسین دهباشی و اقتصاد و امنیت حسین دهباشی.