081
مهمان این قسمت برنامه آقای فرزاد مؤتمن بود. نظر خاصی در موردشون نداشتم.
صحبت از این شد که تقریباً هرچی ژانر توی سینما وجود داره از ادبیات گرفته شده مثل علمی-تخیلی، تاریخی، درام، پلیسی، معمایی و... اما ژانرهایی هم هستند که از واقعیتهای جامعه گرفته شدند مثل ژانر گنگستری.
آقای مؤتمن گفتند: «باید به چیزی احتیاج داشته باشم تا بخونمش.» به نظرم این هم خیلی مسئلهی مهم و جالبیه. آدم وقتی نسبت به موضوعی احساس نیاز میکنه، سراغ کتاب مدنظرش میره. اینجوری اون کتاب رو به عمق جانش میکشه و بیشتر بهش اهمیت میده. بنابراین برای شروع کتاب خوندن باید در موضوعی احساس نیاز کرد :)
یه ایدهی جالبی از این قسمت گرفتم. آقای مؤتمن میگفتند که به صورت کلی خیلی فیلمبین هستند. فیلمهای زیادی رو توی خونه play میکنند و همزمان به کارهای دیگهشون میرسند. این یعنی سرسری دیدن و گاهی حتی فقط شنیدن. یکم که از فیلم میگذره آقای مؤتمن متوجه میشن که اون فیلم اصلا ارزش دیدن داره یا نه. پس اونایی که به درد نمیخورند رو میریزند دور و اون چندتا خوبا رو نگه میدارند که سر فرصت ببینند. این هم به نظرم استفادهی هوشمندانه از وقته :)))
داشتم به این فکر میکردم که شاید در آینده چنین کاری بکنم که یه سری کتابهای خوب رو بخرم و از قصد در مکانهای مختلف جا بذارمشون که مردم بتونند بخونند :) فعلا در حد یه ایدهست که از این قسمت گرفتم. ببینم در آینده چی پیش میاد :)
فیلم ساختن از روی یک اثر ریسکهای خودشو داره. به قول آقای مؤتمن اقتباس کاملاً وفادار، ریسک اینو داره که بگن داستان بهتر از فیلمه! پس بنابراین بهتره اگه اقتباسی هست، کاملاً وفادار نباشه. خودمون یه چیزهایی رو بهش اضافه یا ازش کم کنیم. با چیزهای دیگه ترکیبش کنیم و اثری که میسازیم منحصر به فرد باشه. اگر هم قراره اقتباس وفاداری داشته باشیم، بریم سراغ آثار کمتر شناختهشده که ریسک ماجرا رو برامون کمتر میکنه.
🌲 کتابهایی که ازشون اسم برده شد: شبهای روشن داستایِفسکی، همیشه شوهر داستایِفسکی، عقاید یک دلقک هاینریش بُل، پس از تاریکی هاروکی موراکامی، گرسنه کنوت هامسون، افسانهی زیبای خفته شارل پرو، ایبسن آشوبگرای آریانپور، دشمن مردم ایبسن، خانهی عروسک اشباح ایبسن، وایکینگها در هلگلند ایبسن، براند ایبسن و انقلاب فرانسه ژرژ سادول.
🌿فیلمهایی که ازشون اسم برده شد: خبرنگار خارجی آلفرد هیچکاک، برهنه مایک لی و کلاهبرداران استیون فریرز.
