064
مهمان این قسمت برنامه آقای مجید خسروانجم بود که روی تلفظ کامل فامیلیشون حساس بودند.
ما چرا از فضای مجازی استفاده میکنیم؟ بیشتر برای سرگرمی و تعامل با آدمای دیگه یا کسب درآمد. درصد کمی از آدما هم از طریق فضای مجازی چیز یاد میگیرند و به علمآموزی میپردازند. ولی واقعاً درصد کمی اینجوری هستند. بقیه بیشتر وقتشونو هدر میدن.
یه پرسشی که در این قسمت مطرح شد، این بود که آیا حتماً آدم باید در رشتهای که تحصیل کرده کار کنه؟ یعنی کار مرتبط داشته باشه؟ یه سریها فکر میکنند اگه آدم کار مرتبط با رشتهاش نداشته باشه، با خوندن اون رشته، درواقع وقتش رو تلف کرده. اما خب ممکنه یه نفر از اون دانش توی کار دیگهای استفاده کنه، هرچند که به صورت مستقیم ازش بهره نبره.
سیستم آموزش و پرورش ما درست نیست. خلاقیت بچهها رو میکُشه. همهی هوش یه بچه، هوش حفظی و هوش ریاضی نیست. یادمه دوران راهنمایی یه همکلاسی داشتم که درسش خوب نبود ولی به معنای واقعی کلمه، هنرمند بود. نقاشیاش واقعاً فوقالعاده بود. معلم هنرمون به شدت بهش اهمیت میداد و یه جورایی تبدیل به سوگلیاش شده بود. این خوشحالکنندهست. چون اینکه یه معلمی یه استعدادی رو تو یه نفر کشف کنه و بهش بها بده، چیز خوبیه. حداقل اون یه نفر تلف نمیشه و خلاقیتش نمیمیره.
یه تمرین خیلی جالبی که میشه انجام داد، اینه که وقتی به اشیا نگاه میکنیم، تخیلمون رو به کار بگیریم و ببینیم اون جسم، آیا طور دیگهای هم میتونه دیده بشه؟ مثلاً آقای خسروانجم میگفتند که کلم بروکلی خیلی شبیه صورت یه آدمه که موهای فرفری داره. به طور کلی بعضی آدما ذهن تصویرپردازی دارند ولی همه میتونند اندکی تخیلشون رو به کار بگیرند.
وقتی از میکلانژ پرسیدند که چجوری مجسمه میسازه، گفت: «اون مجسمه توی اون سنگ هست. من فقط دور و برشو میکَنَم و درش میارم.»
من فکر میکنم کسی که وارد شغل کتابفروشی میشه باید فوقالعاده کتابخون باشه. در این صورت فقط برای آدمای کتابخون که خودشون سلیقهی کتابیشونو میشناسند، مفید نخواهد بود. بلکه برای اونایی که هنوز با سلیقهی کتابیشون آشنا نیستند هم میتونه سودمند واقع بشه و راهنماییشون کنه. پس اینجوری تأثیرگذاری بیشتری خواهد داشت.
🌲کتابهایی که ازشون اسم برده شد: بهترین داستانهای جهان ترجمهی احمد گلشیری، میشل استروگف ژول ورن، این یک کتاب نیست کری اسمیت، با کفشهای دیگران راه برو شارون کریچ، برایم بخوان: کودکانی تربیت کنیم که به مطالعه عشق بورزند برنیس ای. کولینان، برویم پارک؟ مریم فیاضی، بگذار فکر کنم(دربارهی حل مسئله و تصمیمگیری) معصومه یزدانی و قصههای من و مامان ویولت رزاقپناه.
