اپیزود پنجاه و شش

مهمان این قسمت برنامه آقای احسان رضایی بود. این قسمت رو خیلی در شرایط خوبی ندیدم و خیلی سرش تمرکز نداشتم.

جناب خورخه لوئیس بورخس رو که می‌شناسید؟ ایشون یه حرف جالبی زدند که دوست داشتم توی گلخونه‌ام هم نقلش کنم که بمونه: «حرفی رو بزن که بتونی اونو بنویسی. چیزی رو بنویس که بتونی امضاش کنی و چیزی رو امضا کن که بتونی پاش بایستی.» به نظرم حرف‌های زیادی توی همین چند جمله نهفته‌ست.

هم آقای رضایی و هم خود آقای صحت حداقل تا اون سالی که کتاب‌باز پخش می‌شد، هر هفته توی روزنامه ستون می‌نوشتند. آقای صحت از آقای رضایی پرسیدند این سخت نیست که هر هفته مطلبی برای نوشتن پیدا کنند؟ فارغ از اینکه جواب آقای رضایی چی بود، یاد وبلاگ‌نویس‌ها افتادم. شاید یه سری از وبلاگ‌نویس‌ها هم اگه موظف بشن هر هفته مطلب جدیدی منتشر کنند که به درد مخاطب بخوره، با چالش‌هایی مواجه بشن ولی فکر می‌کنم این‌کار برای ما که به صورت کلی به نوشتن عادت داریم، کار ساده‌تری باشه⁦(⁠◕⁠ᴗ⁠◕⁠✿⁠)⁩

باز هم صحبت از این شد که هرکسی برای کتاب خوندن روزانه حتماً وقت داره. مهم اینه که هر شخصی به چی اهمیت می‌ده؟ اگه یه نفر به چیزی اهمیت بده، همیشه براش وقت خواهد داشت، هرچند کم.

🌲 کتاب‌هایی که ازشون اسم برده شد: حاجی مراد لئو تالستوی، بهلول‌نامه اولریش مارزلف، موجودات خیالی خورخه لوئیس بورخس، هزارتوهای بورخس، باغ وحش اساطیر احسان رضایی، عجایب‌نامه محمدبن محمود همدانی به تصحیح جعفر مدرس صادقی، چشم در برابر چشم غلامحسین ساعدی، عزاداران بَیَل غلامحسین ساعدی، آدم‌های غایب تقی مدرسی، فردا در راه است بهرام صادقی و ملکوت بهرام صادقی.