020
مهمان این قسمت برنامه آقای مهدی فخیمزاده بود. واقعاً باید اعتراف کنم در دوران کودکی خیلی زیاد ازشون میترسیدم :))))))) حالا به نظر من نقششون به عنوان شوگر ددی توی اون سریالی که با خانم افسانه پاکرو بازی کرده بودند بسیار وحشتناکتر هم بود :))))))))
توی حرفهی بازیگری، اگه کسی بخواد واقعاً بازیگر خوبی باشه، در ابتدا باید اون نقش مشابه رو ببینه، حرکاتش رو زیرنظر بگیره و به صورت تجربی یه دانشی به دست بیاره. مثلا کسی که میخواد نقش یه آدم معتاد رو بازی کنه، باید یه آدم معتاد و حالاتی که در موقعیتهای مختلف داره رو ببینه. اما آیا این کافیه؟ باید بگم «خیر». کافی نیست. به تئوری هم نیاز هست. و تئوری از کتاب درمیاد. یعنی مثلا این شخص باید بره در مورد اعتیاد و بُعد روانی قضیه مطالعه بکنه. کلا اینکه اون بازیگر بُعد روانی کاراکتر رو در نظر نگیره، نمیتونه بازی خوبی از خودش ارائه بده. اینا نظرات خود آقای فخیمزاده بود.
مسئلهای که توجهم رو جلب کرد این بود که نخست، رنگ جوراب با کفش باید یکسان باشه. دوم اینکه آدم باید شلوارش رو جوری انتخاب کنه که وقتی روی صندلی مینشینه، اون شلوار تا زانوش نره بالا :))))))))) به نظر من، این تیپ فرد رو خیلی بد نشون میده.
آیا میدونستید آقای فخیمزاده دان پنج کاراته داره؟ اذیت کنید میدمتون دستش🙂😂
🌲 کتابهایی که ازشون اسم برده شد: اتاق شمارهی 6 چخوف، دشمنان چخوف، شکارگاه چخوف، اصول روانشناسی نرمان ل. مان، خودکاوی کارن هورنای، عصبیت و رشد آدمی کارن هورنای، روانشناسی رنج آرتور آنو، مگره و مرد اسرارآمیز ژرژ سیمنون، هیچکدام باقی نماندند آگاتا کریستی، ملاقات بانوی سالخورده فریدریش دورِنمات، فیزیکدانها فریدریش دورنمات، آندورا ماکس فریش، بوطیقای ارسطو مایکل تی یرنو، بابا گوریو بالزاک، چشماندازی از پل آرتور میلر و سینما و من مهدی فخیمزاده.
*بسیاری از این آثار به صورت مستقیم نام برده نشدند. خودم با اندکی جستوجو بهشون رسیدم و براتون نوشتم.
*کارهایی که از دورنمات و فریش معرفی کردم نمایشنامهاند.
