اپیزود یک

اول از همه باید بگم که از همون قسمت اول متوجه تفاوتش با فصل یک شدم. خیلی باکیفیت‌تر و نزدیک‌تر به خواسته‌ی من بود. البته بی‌انصافی هم نکنیم. آقای امیرحسین صدیق یه جورایی خاک صحنه رو خورد تا این برنامه به اینجا برسه. بنابراین به نوبه‌ی خودم ازشون تشکر می‌کنم❤️

مهمان این قسمت آقای جمشید مشایخی بودند. واقعاً این شخص خیلی گوگولی بود😅 روحشون شاد باشه🖤

🌲کتاب‌هایی که ازشون اسم برده شد: شاهنامه‌ی فردوسی، دیوان حافظ، کلیدر محمود دولت‌آبادی، جهان در پوست گردوی استیون هاوکینگ، املت دسته‌دار ناصر فیض و قصه‌های گلین خانم.

خیلی از این کتاب‌ها فقط نام برده شدند و توضیحی در موردشون داده نشد. در مورد قصه‌های گلین خانم هم گویا قصه‌هایی بوده که یه پیرزن ایرانی تعریف کرده بوده و به شکل کتاب درش آوردند.

یه قسمت جالبی این برنامه داشت به نام "نما داستان". به این شکل که چند تصویر نشون داده می‌شد و مهمان‌ها باید باهاش یه داستان می‌نوشتند. تصاویر این قسمت: پاکت نامه، چمدان و قطار بود.

من عاشق اون دوربینی‌ام که آخر برنامه با مهمان‌ها باهاش عکس می‌گیرند :)❤️ می‌خوام یه دونه برای خودم بخرم حتماً. خیلی خوشحالم می‌کنه^^

این غزل حافظ هم در طول برنامه خونده شد:

سروِ چَمانِ من چرا میلِ چمن نمی‌کند؟

همدمِ گل نمی‌شود، یادِ سَمَن نمی‌کند

دی گِلِه‌ای ز طُرِّه‌اش کردم و از سرِ فُسوس

گفت که این سیاهِ کج، گوش به من نمی‌کند

تا دلِ هرزه گَردِ من رفت به چینِ زلفِ او

زان سفرِ درازِ خود عزمِ وطن نمی‌کند

پیشِ کمانِ ابرویش لابه همی‌کنم ولی

گوش کشیده است از آن، گوش به من نمی‌کند

با همه عطفِ دامنت آیدم از صبا عجب

کز گذرِ تو خاک را مُشکِ خُتَن نمی‌کند

چون ز نسیم می‌شود زلفِ بنفشه پُرشِکَن

وه که دلم چه یاد از آن عَهدْشِکَن نمی‌کند

دل به امیدِ رویِ او همدمِ جان نمی‌شود

جان به هوایِ کویِ او خدمتِ تن نمی‌کند

ساقیِ سیم ساقِ من گر همه دُرد می‌دهد

کیست که تن چو جامِ مِی جمله دهن نمی‌کند؟

دستخوشِ جفا مَکُن آبِ رُخَم که فیضِ ابر

بی‌مددِ سِرشکِ من دُرِّ عَدَن نمی‌کند

کُشتهٔ غمزهٔ تو شد حافظِ ناشنیده پند

تیغ سزاست هر که را دَرد سخن نمی‌کند