رشته های نامرئی
چه می شود ک گاهی احساس می کنم هرچه رشته دوستی و محبت بین من و یک سری آدم ها بوده، از هم گسسته و دیگر هیچ چیزی ک ما را ب هم وصل کند، میان ما وجود ندارد؟انگار ک بینمان هیچ است ! و"تنها وقتی ک هیچ بینمان است، هیچ کاری نمی توان کرد !" ب جای اینکه ب این احساس عجیبم بی تفاوت باشم، دائما در حال سرزنش کردن خودم هستم و اجازه می دهم این افکار مانند موریانه ای تمام حال خوبم را بجوند ! شاید اگر این ها را در مورد آدم های دیگری تجربه می کردم، خیلی راحت تر با موضوع کنار می آمدم ! اما در مورد این آدم ها، باید بگویم ک قرار است مدت زمان طولانی ای را دقیقه ب دقیقه و ثانیه ب ثانیه با آنها بگذرانم ! خیلی سخت است ک ب اجبار کنارشان باشم و در عین حال مطمئن باشم ک نه من آنها را می خواهم و نه آنها من را ! فکر میکنم نیاز ب یک خودسازی اساسی هست و این را می دانم ک حالا همان کسی نیستم ک دلم می خواهد باشم !
#مهربان
