استاد دانش خانواده‌مون این ترم واقعاً دوست داشتنیه و خیلی به من کمک کرده :) استادیه که تونستم باهاش رفاقت کنم در عین اینکه مرزهای استادی-دانشجویی رو رعایت کردیم🥰 گفته بودم که دکترای مشاورهٔ خانواده داره و خب مشخصه که آدم باسواد و بافرهنگیه. آره، واقعاً هست :) من که خودم قصد ندارم بچه‌ای به این دنیا بیارم[البته گمان نکنید که فقط دربارهٔ فرزندپروریه این درس😂 من از مطالب دیگه‌اش هم استفاده کردم مخصوصاً دربارهٔ شناخت نیازها و IKIGAI) ولی برای کسایی که قصدشو دارند واقعاً نکات مفیدی دربارهٔ فرزندپروری گفته شد. مثلاً اینکه شما نباید فکر کنید محبتتون به بچه‌تون اون رو لوس بار میاره. محبت بیش از حد اصلا وجود نداره در رابطهٔ بین والد و فرزند. همچنین اینکه محبت شما نباید شرطی شده باشه و فقط تحت شرایط خاصی ابرازش کنید بلکه باید بی قید و شرط باشه. اگه شما هر روز به فرزندتون بگید که دوسش دارید، نه تنها تأثیر بدی روش نمیذاره، بلکه باعث میشه از درون، غنای محبت رو احساس کنه و فرزند شما به احتمال خیلی زیاد در آینده کسی خواهد شد که جنس محبت واقعی رو می‌شناسه و درگیر روابط آسیب‌زا نمیشه. احتمالاً فرزند شما اون کسی نیست که وارد رابطه‌ای بشه که ازش سواستفاده بشه و به خاطر گدایی محبت تن به هرکاری بده.

واقعاً نمی‌تونید تصور کنید که چقدر چقدر چقدر تو زندگی بچه‌تون تاثیرگذارید. اگه نمی‌تونید مسئولیت تک تک اینا رو قبول کنید، خواهش می‌کنم بچه‌دار نشید و یه انگل رو به جامعه اضافه نکنید.

با تشکر