واقعاً انتظار دارید وقتی به آدمی که از شدت افسردگی نمی‌تونه هیچ کاری انجام بده میگید پاشو ورزش کن، درس بخون، بیرون برو، حالش بهتر شه؟ یعنی فکر می‌کنید خودش نمیدونه باید اینکارا رو انجام بده؟ البته که میدونه! اتفاقاً اون خیلی بهتر از شما میدونه چیکار باید بکنه ولی نمی‌تونه! واقعاً نمی‌تونه! دست خودشم نیست. افسردگی نمیذاره از جاش بلند شه و اون برای انجام دادن کوچک ترین کاری باید صد برابر یه آدم معمولی انرژی صرف کنه چون واقعاً وسط یه جنگ بزرگ با خودشه. اگه اون شخص واقعاً براتون مهمه، ببریدش پیش یه روانشناس تا دقیقاً بفهمه ریشه افسردگیش کجاست و چطور می‌تونه درمان بشه.

یه چیزی که خیلی مهمه اینه که روانشناسی رو انتخاب کنید که تو کارش ماهر باشه. هرکسی نمی‌تونه مناسب باشه.

افسردگی از یه حد خاصی که بگذره، اون شخص واقعاً نیاز به کمک پیدا می‌کنه. یعنی دیگه خودشم نمیخواد بهتر شه و به فکر بهترشدنش نمی‌افته :) و ذره ذره نابود میشه...

حتماً جلسات اول، خودتون باهاش برید پیش روانشناس. اگه روانشناس درستی رو انتخاب کرده باشید که تا حد خوبی دلسوز هم باشه، میتونه با عزیزتون ارتباط برقرار کنه و نقشه درمانش رو طراحی کنه و کم کم رو به بهبودی بره.

طبیعتاً شما میرید اونجا و در اتاق انتظار می‌نشینید و منتظر می‌مونید تا جلسه تراپی تموم شه و حتماً لازم نیست با عزیزتون وارد اتاق بشید مگر اینکه اون خودش یا روانشناس بخواد.

و بعد ممکنه روانشناس تشخیص بده در کنار جلسات تراپی نیاز به درمان دیگه ای هم هست. مثلاً دارو درمانی یا درمان بدون دارو. بعضی بیماری‌ها حتماً نیاز به دارو هم دارند مثلاً اسکیزوفرنی یا اختلال دوقطبی. به هرحال همه اینا رو روانشناس براتون توضیح میده.

درمان بدون دارو در مواقعی می‌تونه جایگزین درمان با دارو بشه. منظور از درمان بدون دارو، نوروتراپی هست که می‌تونید در موردش بخونید. اگه خواستید این روش رو انتخاب کنید اول دقت کنید حتماً یه جای معتبر برید چون متاسفانه بعضیا اصلا کارشونو خوب انجام نمیدن و تهش نتیجه لازم رو نمی‌گیرید و دوم هزینه‌ش نسبت به درمان با دارو بیشتره ولی خب قطعاً خیلی بهتره چون داروهای روان، وابستگی و اعتیاد ایجاد می‌کنند و ممکنه بعد از قطع کردنشون دوباره بیماریتون برگرده. اما در درمان بدون دارو همون‌طور که از اسمش مشخصه😁 دارویی مصرف نمی‌کنید و همچنین برگشت‌پذیر هم نیست. یعنی بیماریتون برنمی‌گرده چون سیستمش، سیستم پاداش و تنبیه هست که مغز اگه بتونه یه سری پروتکل‌ها رو انجام بده، امتیاز می‌گیره و اگه نتونه نه و مغز شما یاد می‌گیره چطور رفتار کنه. مثل دوچرخه سواری که اگه یادش بگیرید هیچوقت یادتون نمیره. حتی اگه سالها دوچرخه‌سواری نکرده باشید و یهو سوارش شید بازم می‌تونید برونید.

خلاصه که اولین چیزی که باید بهش اهمیت بدید سلامت روانتونه :)

پ.ن: من چرا انقد سردمه و دست و پام یخ کرده؟🥲 فکر کنم فشارم افتاده :)