ارزش
چقدر سخته توی مسیر موندن؛ اونم در حالی که باید همه این نوساناتِ احساسی رو حس کنی و ازشون بگذری...
احساساتی نباشی خیلی راحت تری.
اما هنر اینه که احساساتی باشی و اجازه ندی احساسات، بر تو چیره بشن🥰
گاهی یه سری چیزایی تو سختی ارزش پیدا می کنند.
مثلا اگه یه آدمی که ذاتا خسیسه چیزی رو ببخشه، ارزشش بیشتر از وقتیه که یه فردِ ذاتا بخشنده اینکار رو بکنه چون مورد اول، دشواریِ افزون تری رو تحمل کرده🥰
اینکه یه فردی که ذاتا تمرکز پایینی داره و کوچکترین محرکی میتونه توجهشو به خودش جلب کنه، تمرکز کنه ارزشش بیشتر از وقتیه که یه فرد ذاتا متمرکز که جنبیدن های پیرامونش، حواسش رو پرت نمی کنه، تمرکز کنه :) [فقط اگه جزو دسته اول باشی میتونی درک کنی تمرکز کردن چقدر دشواره وقتی حتی صدایِ تیک تاکِ ساعت میتونه روانیت کنه😄]
اگه ذاتا یه فرد تنبل باشی و یه روزِ تمام سخت کار کنی، کار ارزشمندتری کردی از کسی که معتاد به کاره و صبح تا شب داره کار میکنه.
اگه شخصی هستی که زود منفی می کنی و بدبینی و خیلی سریع دلهره تمام وجودت رو می گیره و یه روزِ تمام می کوشی که به اون نقطه کوچیک نور تو هر چیزی خیره بشی و مثبت بیندیشی، کارت ارزش بیشتری داره از کسی که ذاتا خوش بین و مثبت و بیخیاله و زندگی رو آسون میگیره.
می خوام بگم هرکس با ترازوی خودش سنجیده میشه. این چیزا رو ببین و دست بردار از سرزنش کردن گاه و بیگاهِ خودت🥰
