Paradies
مهربانم؛
ذهنم کمی آشفته ست و ببخش اگه همه چی به همون ترتیبِ درست و یکپارچه ای که باید، نمایان نمیشه...
از موسیقی آغاز کنیم؛ شنیدنِ آوایِ بهشتیِ ghostly kisses عزیزم، سُهِشی رو در من به وجود میاره ناباورانه. انگار از این کره خاکی جُدام می کنه.
و ترکیب این بانو و آواهای قشنگش با پاییز و زمستون چه collection قشنگی رو می سازه ^.^
پاییزِ قشنگم از راه رسیده و من خوشحال ترینم بابتش :) مهرِ من با همه زیبایی هاش امّا تو روایت غمگینی از زمانه قرار گرفته این روزا...
دلم میخواد بر آن عهدی که با تو بستم، بمانم ای دختر زیبا و ارزشمندم❤️
گاهی به این می اندیشم که هنوز کلی راه هست که دست در دست هم باید طی کنیم. هنوز کلی پلکان هست که باید ازشون بالا بریم. هنوز کلی چیز خوب هست که باید به روحمون بیفزاییم و همچنان باید "وسیع باشیم و تنها؛ و سر به زیر و سخت".
دنیای مجازی ما رو به آسونی از دنیای کتاب های ناب دور می کنه و تو که اینو نمی خوای؟ می خوای؟
به نظر من آدمی با خوندن کتاب های ناب، پا به دنیاهای ناب میذاره.
از تمام این شبکه های اجتماعی، تنها بلاگفا هنوز برای افراد فرهیخته باقی مونده؛ لااقل من اینگونه می اندیشم.
می پندارم :نوشتن در هر شرایطی زیباست.
اینو یه نویسنده میگه.
هر روز گامی به جلو، این زندگی رو شگفت آور می کنه... کمال گرایی های ویرانگر باید کنار گذاشته بشه.
اینو بدون که تو در هر شرایطی زیبا و دوست داشتنی هستی حتی اگه به گروهِ بزرگی از آدمای هم عقیده تعلق نداشته باشی! پس نکوش که همرنگ جماعت شی!
و نیازی نیست همیشه همراهی داشته باشی. گاهی باید تنهایی قدم بزنی و به مسیرت ادامه بدی.
گمان می کنم شاید خوب باشه ابعاد گوناگون زندگیمون رو جُدا از هم ببینیم و برای بهتر شدن هر بخش یه کاری کنیم.
انجام روتین های کوچیک، خیلی نازنینه! ^^
آدمی بودنمون بی اندازه حیرت آوره و چه خوب که هستیم و زندگی بهمون داده شده مگه نه؟
گفته بودم گاهی ذوق های رنگارنگی رو درونم می سوهم؟ :)
و امّا با وجود همه اینا باید بهت بگم که:
❤️Weißt du? Ich hab dich sehr lieb