Glashaus

کلیک

چه حس عجیبی بود گریه‌های جلوی پنجره؛ یه لحظه حس کردم از همه آدما و دغدغه‌هاشون دورم :) و اون لحظه دقیقاً زمانی بود که غم عمیقی تو دلم احساس کردم :)

واقعاً میتونم به همه حق بدم؟

به قول خلوت: کُشتی دِلمو، همون تو مُردی کم کم هعی :)