همچون سرپناه
میدونی آدمِ امن کیه؟
کسیه که نگرانِ از دست دادنش نیستی چه باشی و چه نباشی.
کسیه که برای پر کردن تنهایی هاش سراغ آدمی به جز خودت نمیره.
کسیه که میتونی پیشش خود حقیقی ات باشی.
و آدمِ امن، اندک است...
[خسته م و نیاز دارم خودم رو از این چرخه تکراری بکشم بیرون]