آدمی که حسوده نمی‌تونه دوست خوبی باشه. پس با آدمی که حسوده اصلا نمی‌تونم صمیمی بشم و خودمم اگه کسی رو دوست داشته باشم از موفقیتش بیشتر خوشحال میشم تا حسودی کنم و اگه با یکی صمیمی شدم، تا جای ممکن هواشو دارم و حتی اگه موفقیتی به دست بیاره که بهش حسودی کنم، براش میگم که مثلا: فلانی من یکم حسودیم شده بهت🥺 و اونم معمولاً میگه: دیوونه مگه من حسودی کردن دارم؟😂 و اگه درست حسابی باشه کمکم می‌کنه برم بالا و بالا و بالاتر؛ مثل خودش🧡 چی میشه اگه با هم بریم بالا؟ چی میشه مگه اگه به هم کمک کنیم؟ جای زیرآب زدن و پایین آوردن هم؟ مگه اینجوری دنیا قشنگ تر نیست؟

میدونید یکی از معادل‌های فارسی حسود چیه؟

رشک بر :) [Rashk bar] یعنی کسی که رشک می‌بره به یه چیزی‌.

چه زیباست🧡

کلا فارسی چه زیباست🧡

من چه خوبم😌 (هاها😂 همینی که هست. نویسنده این متن یک عدد خودشیفته می‌باشد😒)