آشپزی
یه بار ک بسیار غمگین بودم و البته فوق العاده عصبی و ب معنای واقعی کلمه، "خط خطی"، داشتم بیهدف توی اینستا میچرخیدم ک ناگهان ب یه پستی برخوردم ک خیلی رنگارنگ بود و حالمو خوب کرد. اون پست، یه پست آشپزی بود ک کسی توش حرف نمیزد بلکه فقط از مراحل تهیه اون غذا ب شکلی حرفه ای فیلمبرداری شده بود و کاملاً مشخص بود ک سرآشپزش ب غذاها یه جور دیگه نگاه میکرد، یه جور دیگه عشق میورزید و من این عشق رو تو وجودش دیدم؛ عشقی ک دنیاش رو رنگی رنگی میکرد و این رنگها حتی ب منم سرایت کردند :)💛💚💙💜🧡❤️ بعد یه مدت، حالم دیگه بد نبود...هاله دورم دیگه تیره و تار نبود و درونم دیگه سرشار از انرژی منفی نبود... همونجا بود ک آگاه شدم من آشپزی حرفه ای رو خیلی دوست دارم البته هنوز مطمئن نیستم ب عنوان یه سرآشپز یا فقط تماشاگر... باید زمان بگذره تا دریابمش :)
قصدم از گذاشتن این پست در خط پایین صرفا آزار شماست :))))
