لنتیا اون موقعی ک باید، حرف بزنید... نذارید همه چیزای قشنگ خراب بشه... نذارید فاصله بیفته بینتون... نذارید کینه بشه... دوستیای قشنگتونو خراب نکنید... همونایی رو ک آجر ب آجر ساختید... آدما رو با یه عالمه علامت سوال تو ذهنشون رها نکنید... بگید دوستت ندارم، حالم ازت ب هم میخوره، دیگه نمیخوام باشم ولی بگید. باور کنید یه پایان تلخ بهتر از هر روز مردن در نامعلومی هاست... بی‌خبر ک میرید اون آدم ب جای یه بار، روزی صدبار می‌میره و امیدوارم این چیزا رو بفهمید :)

چه رابطه هایی ک همینجوری در اثر صحبت نکردن، در اثر انتظار داشتن از طرف مقابل ک علم غیب داشته باشه و حرف شما رو بفهمه و نفهمیدن اون از هم پاشیده شده... باور کنید آدما علم غیب ندارن. شما باید خواسته تون، حستون و نیازتون رو مطرح کنید. ناراحت میشید ازش بگید... حرفش رو متوجه نمیشید بپرسید شاید اشتباه برداشت کرده باشید. چرا برای خودتون تو ذهن خودتون اون حرفا رو قضاوت میکنید و کلی حس بد ب خودتون میدید؟ خیلی راحت ازش بخواید منظورش رو توضیح بده...

من فک میکنم قانون روابط ساده ست ولی ما برای خودمون پیچیده‌ش کردیم... ما خیلی وقته ک پیچیده زندگی میکنیم، پیچیده فکر میکنیم، پیچیده حرف میزنیم... دریغ از اینکه زندگی رو هرچی سخت تر بگیریم، سخت تر میگذره...

دیگه نمیدونم چی باید بگم :)

هعییییییییییییییییییییییییییییییییییییی🤦🏼‍♀️