عیده ک عیده :)))
از اینکه از اول عید هیچی نتونستم درس بخونم و هیچ کدوم از کارایی ک برای خودم مشخص کرده بودم رو نتونستم انجام بدم، خیلی عصبی ام :)
همیشه توی هر برهه ای از زندگیمون هستیم، عید رو خیلی فرصت بزرگی میبینیم... انگار ک قراره نشدنیها رو ممکن بکنیم برای خودمون یا مثلاً معجزه ای چیزی قراره اتفاق بیفته...
آی کنکوریا عیدتون رو دریابید، آی دانشجوها عید رو از دست ندید😐
ولی معمولاً نمیشه مگر اینکه تصمیم بگیری عید رو ب خودت زهر کنی :)
جایی نری، پیش مهمونا نیای و بری بشینی یه گوشه خر بزنی :)
میشه ها ولی آیا این زندگی مسخره ارزش اینکارو داره؟ :)))
[ممکنه هیچکدوم از شما این حرف منو قبول نداشته باشید ولی عیبی نداره و لطفاً اگه قبولش ندارید، از عقیده خودتون پیروی کنید.]
ولی ب هرحال نباید اینطوری پیش بره :) من باید یه فکری بکنم :(
وگرنه خیلی احساس بیهودگی بهم دست میده :)
پ.ن: خوب میشه اگه فکری درموردش بکنیم :)
