داشتم ب این فکر میکردم ک کاش آدما ظرفیت پذیرش دوست داشته شدن توسط دیگران رو داشتند.

چرا انقدر تغییر می‌کنید و بد میشید وقتی میفهمید یکی دوستون داره؟ چرا از خودتون در می آیید؟

مگه چ اتفاق خاصی افتاده ک فکر کردید شخص خاصی هستید؟ :))))

جمع کنید بساطتونو بابا😐

شما لیاقتتونو با رفتارهایی ک از خودتون نشون میدید تعیین می‌کنید، خواهشا فراموش نکنید این قضیه رو :)

در ضمن فکر نکنید ک ما متوجه نمیشیم؛ خیلی هم متوجه میشیم، متوجه همه بدرفتاری‌هاتون میشیم، دیگه اینکه ب روتون نمیاریم قضیه ش فرق میکنه :)

 شاید دوست داشتن و نداشتن کسی دست خودمون نباشه ولی موندن و نموندن انتخاب خودمونه؛ شاید باورش سخت باشه اما ما قوی تر از اون چیزی هستیم ک ب نظر می‌رسه حتی اگه شما ضعیف ترین و شکننده ترین حالتمونو دیده باشید :)

همون‌طور ک توانایی دوست داشتنتون و با همه بدرفتاری هاتون ساختن رو داریم، توانایی دست کشیدن از همه اینا رو هم داریم؛ ب قول خودتون غرور ما هم تا یه جایی خوابه! :)

"یه جوری آدما رو نسبت ب خودتون بی‌تفاوت نکنید ک بعداً یه ذره توجه از طرف همون شخص بشه بزرگترین آرزوتون! :)"

از من گفتن✌️