شبیه ما
پیچیدگی زندگی انسانها ب جایی می رسه ک دیگه حتی تایپ کردن هم معنی نداشته باشه.ب نظرم اینکه جسم داریم خیلی خوبه. حداقل ثابت میکنه ک واقعا هستیم و تو دنیای ماده زندگی میکنیم. ماها وقتی عاشق میشیم، میتونیم همدیگه رو لمس کنیم و در آغوش بکشیم و این احساس نزدیکی بیشتری بهمون میده هرچند گاهی هم ممکنه کنار هم باشیم و همچنان دلتنگ! این ب این معناست ک حجم دلتنگی ما ب اندازه ای زیاده ک حتی حضور معشوق مون هم پُرش نمی کنه! اما اگه دیگه عاشق همدیگه نشیم چی؟ ب جاش ب چیزهای عجیب و غریب دل ببندیم... مثلا یه سیستم عامل هوشمند ک مادیه ولی هیچ جسمی نداره! اونوقت چقدر تنهاتر میشیم! اون هست در عین حال نیست! حس میکنیم داریمش ولی در واقع نداریمش! همه چیز عجیبه و فرسنگ ها دور از باورِ حالایِ ما... اما چیزی وجود داره و اون اینه ک زندگی میتونه بسیار وحشتناک تر از چیزی باشه ک حالا هست؛ بسیار غریبانه تر، تاریک تر و دردناک تر! :)
2013 Her#
