نغمه های لطیف
گوش جان سپرده ام ب نت هایش
خاموشم مثل نور چراغ
کاسه دلم در آنی پر از غم می شود
به راستی، کجای کارم؟
چاره چیست؟
همچنان دست هایی می نوازند کاغذ سپیدی را
ک من قصه ام را در بی رنگی اش قلم بزنم
این شعر، باید همیشه سپید بماند
نخواهم سیه کردنش را با جوهر غم هایم
:)
#مهربان
