تلویزیون روشن بود. داشتم از جلوش رد می‌شدم که دیدم داره خاله شادونه نشون می‌ده. اولاً که ایشون اصلا تکون نخورده. همونیه که زمان بچگی ما بود. واقعاً سروکار داشتن با بچه‌ها آدمو جوون نگه می‌داره. یه نمونه‌ی زنده‌ی دیگه هم براش دارم و اون عمو پورنگه😄

داشتم می‌گفتم. یه توصیه‌ی جالبی توی این برنامه شد. اینکه یه کاغذ بردارید و کارهایی که خودتون به تنهایی از پسش برمی‌آیید رو بنویسید. بعد یه کاغذ دیگه بردارید و کارهایی که برای انجام دادنشون نیاز به کس دیگه‌ای دارید رو بنویسید. فایده‌ی این کار چیه؟ اول اینکه با دیدن کارهایی که تنهایی می‌تونید انجام بدید، اعتماد به نفس پیدا می‌کنید و دوم می‌تونید متوجه بشید در چه مواردی و به چه میزانی به دیگران وابسته‌اید و می‌تونید کم‌کم شروع کنید اون کارها رو یاد بگیرید و یه شخصیت مستقل‌تر از خودتون بسازید. واقعاً انتظار نداشتم این موضوع تو برنامه‌ی کودک مطرح بشه. به شگفتی اومدم! امیدوارم سطح برنامه‌های کودک همینطوری بالا رفته باشه :))))))