غمِ خالصانه یا آغشته به خودخواهی؟
داشتم به این فکر میکردم که وقتی یه مادری بچهاش رو از دست میده، به این موضوع هم فکر میکنه که چقدر سر بارداری اون بچه یا زایمان سختی کشیده؟ یا صرفاً به خاطر مهری که به بچهاش داره اذیت میشه؟ یعنی یه حس «حیف شد زحماتم هدر رفت» هم داره یا نه؟
واقعاً نمیدونم چطوریه. ولی خیلی رنج بزرگیه. امیدوارم این از همه به دور باشه🧡
*اگه چنین تجربهای خودتون یا نزدیکانتون داشتید، خوشحال میشم از حس و حالتون نسبت به این مسئله بشنوم.