بستنِ پرونده‌هایِ بازِ رویِ میز منطقی‌ترین تصمیمی بود که می‌تونستی بگیری. مثل همیشه به خاطر منطق بیش از حدت تحسینت می‌کنم و برات بهترینا رو آرزو می‌کنم🌱منطقِ تو همیشه درست اما آزاردهنده بود و این آزار اینجوری بود که نمی‌شد به خاطرش عتابت کرد. چون مغز کاملاً تاییدش می‌کرد اما چیزی که تو بهش نیاز داری، یکم بیشتر پرداختن به احساساتته. البته می‌دونم که تو در نهایت با این منطقت زندگی رو می‌بَریا و شاید نباید همچین توصیه‌ای بهت بکنم ولی همیشه و توی همه‌ی موارد عاقلانه فکر کردن، فرصت رها بودن رو ازت می‌گیره. گاهی وقتا درِ قلبت رو باز بذار تا احساساتت هوایی بخورند. فرض کن اینا یه سری توصیه‌ی دوستانه‌ست. قصد جسارت بهت ندارم. فقط دلم می‌خواست اینا رو حتماً بهت بگم.

با نهایت احترام؛ از طرفِ در حال حاضر غریبه