حتی خدیجه پارمیس
آنقدر متّه به خشخاش نگذار آقا بیوک! یک اسم بامسمّا پیدا کن بگذار روی این طفل معصوم، قال قضیه را بکَن. سه هفته است این زبانبسته را از آسمانِ خدا، دانلود کردهاید، نافش هم چروکید و افتاد، نامش اما سجلّی نشد. وسواسهای کشکی را بیخیال شو، تمایلات حزبی و گرایشات ملی مذهبی سابقت را هم فراموش کن. «عبدالخدا» و «عبدالأهورا» و «سورنا صالح»، بچه را انگشتنمای خلایق میکند.
قبول! اسم خوب گذاشتن سنّت است. اما اگر بنا بود به اسم و فامیل، اطوار و آتیهی کسی تغییر کند، روزگارِ مسعود سعد سلمان به آن فلاکت نمیافتاد.
با خاور خانم مشورت کن، تا دیر نشده سر و ته این داستان کشدار را هم بیاور.
راستی یک پیشنهاد: «شِوِرلِت» چطور است؟
هرچه یاران لقب دهند آنیم
کتاب گچ پژ محسن رضوانی
