مهربانم؛

همه می‌دونند که کتاب خوندن چیز خوبیه اما خیلیا پیش خودشون فکر می‌کنند که اگه کتاب نخونند هم چیزی رو از دست نمی‌دن. در حالی که از دست می‌دن مهربانم. خیلی چیزها رو با کتاب نخوندن از دست می‌دن. باورم کن!

اگرچه چیدن برنامه‌های خیلی سنگین، اراده‌ی پولادین می‌طلبه ولی همه‌ی آدما وقت خوندن یک صفحه کتاب رو در طول روز دارند، فقط یک صفحه و این برنامه‌شون رو اصلا سنگین نمی‌کنه. حتی کیفشون رو هم سنگین نمی‌کنه. چون می‌تونند نسخه‌ی الکترونیکی کتاب مورد علاقه‌شون رو توی گوشی‌شون داشته باشند.

یکی از دلایلی که در مورد خود تو مانع کتاب خوندنت می‌شد، این بود که نمی‌دونستی از کجا شروع کنی. ولی باور کن اینکه از کجا شروع می‌کنی اصلا مهم نیست. تو باید شروع کنی تا مسیرت رو پیدا کنی. همیشه نمی‌شه از اول، مسیر، کاملا آشکارا پیش چشمانت عیان بشه.

ایده‌ی دنبال کردن برنامه‌ی کتاب‌باز خیلی خوب بود. چون می‌شه از تجربیات آدم‌ها برای خوندن کتاب‌های مختلف استفاده کرد. امیدوارم افرادی باشند که با اینکه درباره‌اش صحبت نمی‌کنند، توی چالشت همراهت باشند. امیدوارم دلشون برای خودشون بسوزه و یه حرکتی بزنند. امیدوارم اسم کتاب‌هایی که به نظرشون جالب میاد رو یه جا یادداشت کنند و به زودی دونه دونه برن سراغشون. امیدوارم فکر نکنند قراره شق‌القمر کنند و به ذهنشون اجازه ندن براشون بهونه بتراشه تا ازش فرار کنند. امیدوارم از میزان کم شروع کنند ولی شروع کنند. همچنین امیدوارم اول این عادت رو توی خودشون به وجود بیارن و بعد به نزدیکترین آدمای زندگیشون هم یاد بدن. هرکسی حداقل روی یکی دو نفر می‌تونه تأثیر بذاره :)

امیدوارم روزی برسه که مردم ما توی مترو و اتوبوس و هرجایی که قراره مدتی منتظر بمونند، به جای اینکه سرشون رو بکنند توی گوشی، کتاب بخونند. یا اگه کتاب فیزیکی همراهشون نیست، سرشون رو بکنند توی گوشی و کتاب بخونند :)