Glashaus

بعضی وقتا توی زندگی یه چیزایی خیلی غم‌انگیزه. یه چیزایی هست که انگار باید باشه. نمی‌شه تغییرش داد. نمی‌شه ازش فرار کرد. مهربانِ من این روزها خیلی خیلی کسله. از همون مواقعیه که باید خودم رو به زوووور از جام بلند کنم و ببرم سر کارام. آدما اینو می‌فهمند؟ معلومه که نه :) حداقل می‌تونم بگم که آدمای واقعاً کمی درکش می‌کنند و بیخودی به آدم گیر نمی‌دن. مواقع کسلی، مواقع کلافگی و راکد بودنه. دوسش دارم؟ خیر. اما کار خاصی هم نمی‌تونم بکنم. انرژی کافی براش ندارم فعلاً. خوابم میاد...