بعضیا هستند که با خودشون فکر می‌کنند هرکاری کنند، اونی که عاشقشونه، رهاشون نمی‌کنه. و دیگه همه آدما رو بر همین اساس می‌سنجند. یعنی چون اون عاشق اسکول برگشته به این گفته که من همه‌جوره می‌خوامت یا همه‌جوره عاشقتم، این فکر کرده که رفتار بدی نداره یا رفتاری نداره که دیگران رو اذیت کنه. بعد وقتی کسی هم بهش چیزی می‌گه، دست پیش می‌گیره که پس نیفته! که:" آره دیگه. شما اگه واقعاً دوستم داشتید، منو همینجوری که هستم می‌پذیرفتید! چطور فلانی بهم می‌گه که من همینجوری که هستی عاشقتم و رفتارای بدت اذیتم نمی‌کنه، پس چرا این رفتارام به چشم شماها میاد؟ پس شماها منو دوست ندارید!" واقعاً حالم به هم می‌خوره از چنین آدمایی :)