چند وقت پیش یه مقاله‌ای می‌خوندم درباره "Narzissmus" که ترجمه فارسی‌اش می‌شه "خودشیفتگی". توی این مقاله گفته شده بود که هرجا صحبت از "احساس خودارزشمندی" می‌شه، ما به نوعی با Narzissmus مواجه هستیم. و همه ما چنین چیزی درونمون داریم. این پدیده جنبه‌های سالم و همچنین آسیب‌زا داره. جنبه سالمش همون احساس خودارزشمندی هست و جنبه منفی‌اش اینه که برای ایجاد این احساس درونمون وابسته تایید دیگران باشیم. یعنی فقط وقتی احساس ارزشمندی کنیم که دیگران ازمون تعریف کنند. برعکس زمانی که کسی بهمون نقدی می‌کنه یا سعی در تخریب ما داره، احساس خودارزشمندی‌مون کاهش پیدا کنه.

وقتی یه نفر می‌دونه خوب و کافیه و سعی داره راه درست رو بره، وقتی واقعاً اینا رو باور داشته باشه، نیازی به تایید کردنش توسط دیگران وجود نداره. پس اینکه یه سریا بیان بگن تو فلانی، تو بیساری، تو خوب نیستی یا منفوری و از این چرت و پرتا، تأثیری روی اون فرد نخواهد داشت. آیا ما اومدیم که تو این زندگی همه رو راضی نگه داریم؟ خیر. اصلا این مردم هیچوقت راضی نخواهند بود. از هیچ‌چیزی راضی نخواهند بود. اونوقت از ما راضی باشند؟! تنها چیزی که برام عجیبه اینه که آدما فقط از روی چندتا کامنت یا چندتا پست فکر می‌کنند تو رو خیلی خوب شناختند و میان نظر می‌دن درباره‌ات :)))) من هنوز خودم نمی‌تونم ادعا کنم خودمو کامل شناختم، اونوقت تو چطور همچین ادعایی داری دربارهٔ من؟! به نظرم آدم هرچی رشدیافته‌تر باشه، بیشتر به این باور می‌رسه که "ما همه‌چیز هستیم." منظورم اینه که همه ویژگی‌های خوب و بد دنیا رو با هم داریم ولی به درجات متفاوتی. هرچی بیشتر به این باور رسیده باشی، کمتر با دستت آدما رو نشونه می‌گیری و بهشون برچسب می‌زنی که تو فلانی و بیساری. این هم خطاب به اون دوستی که کامنت خصوصی گذاشته بود و بهم توصیه‌هایی کرده بود:

این پستم رو به صورت عمومی نوشتم برای همه ولی بیشتر منظورم با کامنت تو بود. اول از همه می‌خوام بهت بگم که اگه از نظر تو من منفورم، امیدوارم تو محبوب باشی. اگر من مغرورم امیدوارم تو فروتن باشی و اگر من بی‌ادبم امیدوارم تو باادب باشی. و مورد بعدی اینه که تو دوست من نیستی یا اونقدر بهم نزدیک نیستی که منو تا حدی شناخته باشی که بتونی نظر بدی درباره‌ام. فقط دیدن چندتا پست یا چندتا کامنت تو وب بقیه، این حق رو به تو نمی‌ده که منو پیش‌داوری کنی و اینکه من از تو در مورد خودم نظر نخواسته بودم قربونت برم. اینکه انقدر درگیر زندگی خودت باشی که زندگی دیگران رو نبینی خیلی چیز بهتریه تا رفتاری که تو الان با من داشتی. برات بهترینها رو آرزو می‌کنم🌱