خاموشیِ سبُک، آرام، آرام، آرام
این خیلی مهمه که سکوت بین دوتا آدم سنگین نباشه. دائما دنبال حرفی برای تلطیف کردن فضا نگردی. احساس معذب بودن نکنی و در کمال آرامش خاموش باشی. به نظر من این یه چشمه از خوشبختیه :) اینکه کسی رو پیدا کنی که پیشش بتونی بدون هیچ نگرانیای مدتها ساکت باشی و سکوتهای طولانیتون مثل آب روی آتیش اعصاب خطخطیتون رو فرو بنشونه. اصلاً همیشه که نباید حرف زد، مگه نه؟
