اولین‌بار که خوندمش با خودم گفتم چه غریبانه‌ست تنها و استوار بودن.

بار دوم اما که بیشتر دقت کردم، دیدم چه غریبانه‌ست تنها و شکننده بودن.

انگار داره اصرار می‌کنه که معشوق رو پیش خودش نگه داره. حتی به قیمت ترک خوردن...

تو چه برداشتی از این متن داری؟!