می‌دونی داشتم به چی فکر می‌کردم؟ به آمارگیرهایی که برای وب‌هامون می‌ذاریم. من یه مدت احساس می‌کردم این‌ها آمار واقعی رو نشون نمی‌دن. انگار که بعد از یه مدتی از کار می‌افتند. برای همین می‌رفتم عوضشون می‌کردم. آمارگیر گذاشتن خوبی‌اش اینه که میزان محبوب بودنت رو می‌تونی باهاش متوجه بشی. البته نه صرفاً محبوب بودن، بلکه شاید بشه گفت میزان برانگیختن توجه در دیگران. آدما تو رو دنبال می‌کنند نه صرفاً به این دلیل که دوستت دارند. بلکه شاید فقط در موردت کنجکاو اند. ممکنه حتی ازت متنفر باشند :)))) چه بسا خودم که با اینکه از کسی متنفر بودم اما دنبالش می‌کردم. البته یکی از این آدما رو دیگه دنبال نمی‌کنم و برام اهمیتی نداره. فکر می‌کنم دو ماهی از این ماجرا گذشته باشه. از زمانی که تصمیم گرفتم دیگه دنبالش نکنم.

حالا از همهٔ اینا که بگذریم، باید گفت با توجه به تجربیاتی که از بلاگفا داشتم، پسرهای با روابط عمومی خوب، آمار بازیدشون بیشتر بوده از دختران با روابط عمومی خوب. این تجربهٔ من بوده و ممکنه واقعاً اینطور نباشه. دلیلش رو هم این می‌دونم که تعداد وب‌نویس‌های دختر بلاگفا بیشتره :)))))) البته ممکنه این وسط استثناهایی هم وجود داشته باشه. مثلاً اینکه یه نفر حاشیه‌ساز باشه و مردم هم که همیشه دنبال‌کنندهٔ حاشیه‌ها هستند!

خلاصه باید بگم تعداد بازیدکننده نه که اصلاً اهمیت نداشته باشه ولی خیلی مهم نیست. باور کن که مردم واقعاً هیچ اهمیتی به تو نمی‌دن. مردمی که با یه سردرد ساده تو و هفت جد و آبادت رو فراموش می‌کنند. اینجا که پیج فروش چیزی نیست که نگران تعداد دنبال‌کننده‌هات باشی. برای خودت بنویس و اگه یه جا احساس کردی دیگه نباید بنویسی، برو :) همون جایی که احساس کردی اونقدر که باید به نوشته‌هات اهمیت داده نمی‌شه. چون حقیقتش اینکه کسی توی یه فضای عمومی شروع به نوشتن مسائل شخصی‌اش بکنه، به نظر منطقی نمیاد. دفترچه یادداشت یا نوت گوشی رو برای همین وقتا گذاشتند! پس اگه اینجا می‌نویسیم قطعاً مخاطب‌ها رو هم در نظر می‌گیریم؛ هرچند کم. البته نمی‌شه این رو انکار کرد که دید و بازدید هردو اهمیت دارند. نمی‌شه که یکی همش بیاد و تو نری. یا کلا توی وب کسی کامنت نذاری و انتظار داشته باشی شناخته بشی. بازم می‌گم: تعداد بازدید نه اونقدر مهمه و نه اونقدر بی‌اهمیت! سعی کن یه تعادلی بین اینا ایجاد کنی. همون تعادلی که حال تو رو خوب می‌کنه...