تو فقط در ارتباط با آدم‌های دیگه‌ست که یه سری ویژگی‌های خودت رو می‌تونی کشف کنی و ابعاد دیگهٔ وجودت رو هم ببینی. کنج خونه نمی‌تونی به این شناخت از خودت برسی :) تو وقتی با آدم‌های مختلف در ارتباط باشی و رفتارشون رو ببینی، متوجه می‌شی چی دوست داری و چی دوست نداری. خط قرمزهات رو می‌بینی و بهشون آگاه می‌شی و چیزهایی می‌فهمی که تا حالا نمی‌دونستی :)

مثلاً همهٔ ما از یه سری رفتارها خوشمون نمیاد ولی ممکنه اون‌ها خط قرمزمون نباشند. پس خط قرمز چیزی فراتر از خوش نیومدنه.

یکی از خط قرمزهای من در ارتباط با آدم‌ها بی‌احترامی کردنه. یعنی به هیچ عنوان نمی‌تونم با کسی که بهم بی‌احترامی کرده مثل قبل بشم. نمی‌تونم ببخشمش و کنارش می‌ذارم، حتی اگه بی‌نهایت دوسش داشته باشم. یعنی خیلی زیبا "از بلندای نگاهم پرت می‌شه". سقوط می‌کنه و من نجاتش نمی‌دم. چون با بی‌احترامی‌اش باعث شد دیگه دستام تو دستش نباشه.

این چیزیه که به تازگی متوجه شدم دربارهٔ خودم :) من قبلاً فکر می‌کردم بی‌احترامی کردن رو فقط دوست ندارم. اما نمی‌دونستم خط قرمزمه...