پشیمانی؟
من بسیار آدمی هستم که نمیرم، نمیرم، نمیرم اما اگر برم واقعاً رفتم. وقتی خداحافظی کنم، دیگه برگشتی در کار نیست.
آدمهایی هم هستند که میرن، میرن، میرن ولی برمیگردن.
من نمیتونم با چنین آدمهایی بسازم :) بارها گفتم که اینجوری رفتار نکنید. گفتم به این راحتی همهچیز رو تموم نکنید. قبل رفتن فکر کنید. آیا واقعاً اینو میخواهید؟ آیا پشیمون نمیشید؟ اگه پاسختون به این دوتا پرسش، قاطعانه "آری" و"نه" بود، اونوقت برید. برید و دیگه پشت سرتونم نگاه نکنید.
من اما یکبار پا گذاشتم روی اصول خودم و با اینکه نباید برمیگشتم، برگشتم. با اینکه خداحافظی کرده بودم... برگشتم چون معتقدم به هرکسی باید فرصت دومی داده بشه. چون خیلی امیدوار بودم که همهچیز بهتر شه. البته که دیده نشد این رفتارم :) کلا همیشه رفتارهای خوب من خیلی به چشم نمیاد و عوضش اگه اشتباهی ازم سر بزنه، همه فاز طلبکارانه برمیدارن!
دنبال این هستید که من پشیمون بشم؟! من پذیرفتم که اشتباه کردم ولی نمیتونم اینو بپذیرم که تنها کسیام که اشتباه کرده! به موقعاش باید پذیرفت این اشتباه کردنها رو. توجیه کارساز نیست و خوبه اینا رو شما هم یاد بگیرید.
اینا رو بیشتر برای خودم نوشتم. چون احتمالاً نمیخونیش :)))
