نارفیق بودی برام :)
دارم میبینم اون روزُ
نه اون تو رو بخواد، نه تو
نه راه برگشت واسه من، نه راه جبران واسه تو
یه روز به حرفم میرسی
امروزُ یادت بمونه
رفتنی میره میدونم، محاله یارت بمونه :)
...............................
داستان این آهنگ خیلی دردناکه. از نظر قدمت هم باید بگم برای دوران نوجوانی منه :)
یاد اون دوران که میافتم، به این فکر میکنم که احساساتم چقدر پاک بود و البته چقدر ناپخته :)) خب طبیعی هم هست. وای باورم نمیشه من اون موقع که مهدی احمدوند هنوز خیلی معروف نشده بود، از نزدیک دیدمش :)))))) و حتی اون موقع هم دیدن یه آدم معروف به هیچ جام نبود :)))))))))) دقیقاً مثل همین الان. حالا همه چنان ذوق میکنند و میخوان عکس بگیرن و فلان. من از اولم اینطوری نبودم. البته شاید اگه مرتضی پاشایی رو از نزدیک میدیدم خیلی ذوق میکردم :) همونطور که قبلاً هم گفته بودم، اون تقریباً تنها سلبریتی ایرانی بود که دنبالش میکردم...
پ.ن: ابتدای این آهنگ از یه ربع پیش یکم رو مخم رفته :)))))) توجهم بیشتر به ملودیش جلب شده و باید اعتراف کنم خیلی ناهماهنگه و همچنین به طور کلی میتونم بگم آهنگ شلوغی هست :)))))) اما اون تیکه اولش که بگذره قابل تحمل میشه...
