کسی ک دیگرانو مسخره یا تحقیر می کنه و از این کارش لذت می بره، حتما ب طرز فجیعی از درون تحقیر و مسخره شده؛ شاید توسط یه آدم دیگه و یا شاید هم توسط خودش!یعنی این آدم با خودش فکر می کنه ک بی نقصه؟و ممکن نیست عیب هایی داشته باشه ک ب خاطرش شایسته سرزنش شدن باشه؟حرف های تحقیرآمیزت واقعا ناراحتم میکنه و بیشتر از حرف هایی ک بهم میزنی، این ناراحتم میکنه ک تو می‌دونی حرفات منو می رنجونه و از قصد تموم اون کلماتو ب زبون میاری!تا من رو یه"آدم تحقیرشده"ببینی!فقط میتونم برات ابراز تاسف بکنم و امیدوار باشم ک یه روزی متوجه تیزی کلماتت و تاثیرشون روی قلب یه آدم دیگه بشی! آدما ب خاطر چیزی ک خودشون ب دستش نیاوردند، شایسته سرزنش شدن نیستند!اون چیز میتونه ویژگی های ظاهری، محل تولد، پدر و مادر،  بیماری وهرچیزی باشه!