گاهی وقتا خیلی چیزا می‌خوام بگم؛ می‌خوام گله کنم، غر بزنم اما همه‌چیز خیلی زود از ذهنم رد میشه و بعدش فراموششون می‌کنم :) البته می‌تونم به یادشون بیارم ولی باید وقت و انرژی زیادی بذارم تا با جزئیات به خاطر بیارم.

آدما می‌تونن گاهی خیلی خطرناک باشند. فهم این موضوع دردناکه. انگار که دیگه هیچکس دوست تو نیست و نمی‌تونی بهش اعتماد کنی :) بدبین بودن رو دوست ندارم. دلم نمیخواد انقدر همه‌چی رو دارک ببینم اما اگه واقعاً همه‌چیز انقدر سیاه باشه چی؟