دیشب سر کلاسِ یادگیری، مربیم حرف قشنگی زد. گفت خیلی از ماها جوری بار اومدیم که انگار همیشه و تحت هر شرایطی باید عالی باشیم. همه چی باید عالی باشه. هیچوقت هم نباید از کسی کمک بخواهیم. چون این یه جور ضعفه. اینکه دارم نابود میشم و داد بزنم: "کمک!" یه جور ضعف به حساب میاد. پس بهتره بمیرم و از کسی کمک نخوام!

اینو که گفت به خودم اندیشیدم و گریه کردم :) خیلی لحظهٔ عجیبی بود... راست می‌گفت...

خیلی از ماها حتی به ضعف‌ها و کمبودهامون اقرار نمی‌کنیم و درباره‌شون حرف نمی‌زنیم چون اینجوری ضعیف به نظر می‌رسیم. چون آبرومون میره و ممکنه توسط دیگران مسخره و قضاوت بشیم.

خیلی وقتا احساس کردم بیشتر از توانم قوی بودم و باری رو به دوش کشیدم که برای یه آدم تنها زیادی سنگین بوده :) البته اینکه خیلی از دیگران بی‌مهری دیدم هم توی اینجوری رفتار کردنم بی‌تأثیر نبوده :) اونا کاری کردن که دیگه نخوام بهشون تکیه کنم و حاضر باشم بمیرم اما ازشون کمک نخوام :)

این چندوقته خیلی تلاش کردم مثبت باشم تا انرژی منفیم دیگرانو اذیت نکنه ولی یکم داشتم مصنوعی می‌شدم. چون حقیقت اینه که:

...Niemand hat immer gute Laune

حتی با وجود اینکه خیلیا بهم گفتن تو انرژیت مثبته که البته نشان از مهرشون نسبت به من داره و عمیقاً سپاسگزارم❤️

اما منم تاریکی‌هایی دارم. حال منم همیشه خوب نیست. من در گذشته افسردگی شدید داشتم و نمیتونستم کارهامو انجام بدم. یعنی رمقی برای انجام دادنشون نداشتم و دیگران فکر می‌کردند از روی تنبلی اینجوری ام :) و ناخودآگاه با یه فرد عادی که این مشکلات رو نداشت و کارهاشو انجام می‌داد مقایسه می‌شدم. به نظرتون این مقایسه درسته؟ شرایط ما مثل هم بوده؟

مورد بعدی اینکه بیشتر وقت‌ها پر از دلهره‌ام و حوصله ندارم. حتی هنوزم برام سخته یه عالمه کار انجام بدم و کلی باید با خودم بجنگم. پس اگه شما ذاتا یه آدم پرکار هستید، به احتمال زیاد نمی‌تونید منو درک کنید. همونطور که خیلیا نمی‌تونن وخیلیا نمی‌بینند...

اعصابم هم ضعیفه و زود خشمگین میشم. اگر هم اینجوری بشه حرفام خیلی کنایه‌آمیز و تلخ میشه و رسماً گند می‌زنم به هیکل طرف. همینه که هست.

و همچنین اینکه حوصلهٔ نصیحت کردن دیگرانم ندارم :)))) در کل از این‌کار خوشم نمیاد. قبلاً به همه راهکار و مشاوره می‌دادم. الان اون انرژی رو فقط برای آدمایی میذارم که برام اهمیت دارن و اگه ببینم کسی به توصیه‌هام توجه نمی‌کنه، دیگه بهش توصیه نمی‌کنم :) بذار درسای زندگی رو خود سرنوشت بهش یاد بده :) و عملی آموزش ببینه تا اینکه من تئوری بهش بگم :) به هرحال تأثیرشم بیشتره لابد :))) [چقد یه لحظه اینجا بدجنس شدم انگار :) ]

مورد بعدی :))) اینجا پیج انگیزشی نیست و منم مربی موفقیت و این چیزا نیستم. فقط یه آدمم با همهٔ احساسات طبیعی انسانی. آیا شما هم مدت‌هاست از انرژی منفی‌ای که از خودم ساطع می‌کنم رنج می‌برید؟😂 راهکارتون پیش منه :) می‌تونید دیگه وارد این لجنزار نشید. می‌پرسید چطوری؟ خیلی ساده‌ست. ضربدر بالای صفحه رو می‌زنید و دیگه توی این جهنم نخواهید بود. بلکه در بهشت هستید لابد و همهٔ انرژی‌های مثبت شما رو در بر خواهند گرفت :))))

دلم میخواد آدمای پذیرا پیشم بمونن و بقیه بهتره که برن :)

متأسفم اگه ناامیدتون کردم :)

چی میخوام؟ بهبود اما واقعی بودن رو :)💜