کاش میشد زمان خوشحالیامون یه وزنه ببندیم به عقربه های ساعت که کندتر بگذرند و وقتایی که ناراحت بودیم یا سخت میگذشت اون وزنه رو باز میکردیم و چندبار هم عقربه ها رو فوت میکردیم که تندتر بچرخند و بگذرند :)

اما نه وقتی وزنه ببندیم به عقربه ها زمان کند میگذرن

و نه وقتی فوتشون کنیم تند.

دلیلشم اینه که زمان چیزیست جدای از ساعت ها که کنترل کردنش دست ما نیست :)